 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
|
 |
Opname 6 mei 2012
Prediking verzorgd door William Boné. Thema: Strategie voor een Geestvervuld leven in de 21e eeuw. Deel (1)
|
 |
|
|
 
Hoe het allemaal begon ...
In de jaren 90 bezocht Hilda met een paar vriendinnen Israël en bij een trektocht door het land realiseerde ze zich dat zij er veel later voor een lange tijd zou terugkomen. Bij zichzelf vond ze dit een merkwaardige gewaarwording. Ze was immers moeder van vier kinderen en die hadden haar nodig.
Wat was het dan dat deze ingeving over haar kwam ?
Een antwoord kwam daarop niet en het leven van Hilda kwam in een rondgang van huisvrouw en moeder. In die tijd groeide bij haar wel de liefde voor het joodse volk en nadat haar kinderen, volwassen geworden, uitgevlogen waren, begon Hilda een opleiding tot sociaal-pedagogisch werker. Na het voltooien daarvan kreeg ze een baan in Utrecht, waar ze met zwerfjongeren werkte. Haar huis in Winschoten zei ze op en in Utrecht werd een kamer gehuurd. Inmiddels stond echter haar leven al in het teken van haar roeping voor Israël. Ze oriënteerde zich op de mogelijkheden en kreeg een plaats als vrijwilliger in Jemima, waar haar ervaring met zwerfjongeren wonderwel paste. Haar werk nu met oudere meisjes en jonge vrouwen vertoont frappante gelijkenis qua problematiek met haar baan in Utrecht.
Sinds september 2007 werkt Hilda nu in Gods beloofde land. Ze weet zich door Hem gesteund en weet ook dat ze Zijn wil doet, terwijl ze niet bij joodse maar bij Arabische jongeren aan het werk is. In haar schaarse vrije tijd proclameert zij Gods Naam op de muur van Jeruzalem (Ez.3:17). Van de Heer heeft ze inmiddels de zekerheid gekregen dat haar plek nog lange tijd in Jemima zal zijn.
|
November 2010
De Heer heeft alles in zijn Hand. Deze zomer had ik het idee dat mijn werk bij Jemima ten einde liep. De Heer heeft dit bevestigd en deze deur voor mij gesloten. Per 1 november heb ik mijn ontslag genomen en ben naar Nederland terug gekomen. Mijn visie en liefde voor Israel blijft. Mijn gebed is dat de Heer een andere deur zal openen en ik weer opnieuw naar Israel kan gaan op een andere werkplek. Zolang ik deze zekerheid nog niet heb, ga ik in Nederland aan het werk.
april 2010
Overhaast moest ik eind januari naar Nederland terug, dit omdat ik geen werkvergunning kreeg. Vrijwilligers moeten na 2 jaar het land uit. In Nederland kreeg ik al gauw het bericht dat ik terug kon komen na een korte periode in mijn thuisland te zijn geweest. De aanvragen voor een werkvergunning kunnen dan weer opnieuw beginnen, met de zekerheid dat ik de komende twee jaar weer in Israel mag blijven. Ook voor de andere vrijwilligers van Jemima geldt deze regel. Ik heb mijn werkzaamheden weer opgepakt en ben God dankbaar voor Zijn zorg voor mij. Hij heeft de regie in handen.
december 2009
Mijn werkvergunning is verlopen, maar ik heb wel een visum voor 3 maanden, omdat ik een reisje gemaakt heb naar de Sinai in Egypte. Vanuit Jemima loopt er een aanvraag voor een nieuwe werkvergunning. Deze werkvergunning wordt voor meerdere vrijwilligers tegelijkertijd aangevraagd. Blijf er a.u.b. voor bidden. Verder is Andries Knevel op bezoek geweest met drie kunstschilders. Zij kwamen inspiratie opdoen voor een t.v.-programma wat speciaal voor kerst gemaakt wordt.(zie column).
Augustus 2009
Het is erg spannend geworden voor vrijwilligers die meer dan 2 jaar in Israël werken. Langer blijven mag niet meer, je krijgt gewoon geen visum. Voor de Westbank gold dit niet, maar nu wel. Na een vakantie in Nederland heb ik een visum voor 3 maanden gekregen. Dit komt overeen met mijn werkvergunning. Tot november 2009 kan ik nog in Israël blijven. Hoe het verder moet . . . daar is nog geen zicht op. Binnen het bestuur van Jemima doet men er alles aan om een regeling te treffen. Ik weet dat de Heer alles in Zijn Hand heeft, en vraag u voor deze zaak te bidden.
Samenvatting nieuwsbrief Hilda juni 2009
In deze brief vertelt Hilda van de paasviering op Jemima, het pauselijk bezoek aan Israël direct na Pasen en de gevolgen daarvan met betrekking tot de genomen maatregelen en het dreigend gedwongen vertrek van de vrijwilligers in de zorg.
Met name dat laatste is erg belangrijk. Er is een maatregel dat vrijwilligers niet langer dan twee(!!!) jaar in het land mogen verblijven en dat daarna ze terug moeten naar hun land van herkomst. Voor Hilda eindigt haar werk- en dus ook haar verblijfsvergunning eind november 2009. Gebed om de maatregel anders dan star toe te passen is de komende tijd van belang!
April 2009
Inmiddels zit Hilda alweer ruim twee maanden in Jemima. Zelf schrijft ze dat het al veel langer geleden lijkt, omdat er nogal ingrijpende dingen gebeurden in deze periode. Familieleden van een collega kwamen om het leven tijdens beschietingen in Gaza en het 11-jarige zoontje van een andere collega overleed binnen twee dagen na een hersenbloeding. Twee maanden geleden rond deze tijd vertoefde ik nog in Nederland. Dit zijn de momenten waarin die ene belangrijke vraag bij velen van ons weer naar boven komt. Waarom gebeurt dit en is God wel liefde? Ook collega’s vroegen haar dit op die dag. Omdat Hilda in haar eigen familie een aantal keren geconfronteerd is met het onverwacht overlijden van mensen die haar dierbaar waren, kon zij oprecht antwoorden dat de dood het gevolg is van onze zonden en dat God daarvoor Zijn eigen Zoon had gezonden, die deze zonden op Zich nam en ze overwon in de dood. Met Hem kunnen we staan in leven en in dood, hoe onrechtvaardig die dood in onze ogen dan ook is. De totaal andere cultuur van rouw en uitvaart met duidelijke rollen voor mannen en vrouwen maakte op haar een diep indruk.
maart 2009:
Van het geld dat ik met kerst ontvangen heb van de gemeente, heb ik bij Ikea in Jeruzalem mooie meubeltjes kunnen kopen. Mijn kamer op Jemima ziet er nu meer eigen uit.
De werkvergunning die elke drie maanden verlengd moet worden, heb ik vorige maand gekregen; maar hij is geldig tot november 2009. Ik ben de Heer dankbaar voor deze verrassing. |
|
|
